คำนวณพลังงานแลตทิซของสารประกอบไอออนิกโดยใช้สมการ Born-Landé แบบง่าย เครื่องคำนวณนี้ให้ค่าประมาณของพลังงานที่จำเป็นในการแยกสารประกอบไอออนิกของแข็งหนึ่งโมลออกเป็นไอออนก๊าซ
ค่อย ๆ กรอกข้อมูลนำเข้า แล้วเปรียบเทียบผลลัพธ์แทนการพึ่งพาเพียงสถานการณ์เดียว
ค่าคงที่ Madelung (A), ประจุไอออนของแคทไอออน (z+), ประจุไอออนของแอนไอออน (z-), ระยะห่างระหว่างไอออน (r₀) (pm), เลขชี้กำลัง Born (n) → ระยะห่างระหว่างไอออน (m), สภาพยอมของสุญญากาศ, ประจุพื้นฐาน, เลขอาโวกาโดร, พลังงานแลตทิซ (U)
ใช้ตัวอย่างเหล่านี้เพื่อตรวจสอบพฤติกรรมของเครื่องคิดเลขก่อนใส่ค่าของคุณเอง
ค่าคงที่ Madelung (A): 1.74756; ประจุไอออนของแคทไอออน (z+): 1; ประจุไอออนของแอนไอออน (z-): -1; ระยะห่างระหว่างไอออน (r₀) (pm): 283 pm; เลขชี้กำลัง Born (n): 9
ระยะห่างระหว่างไอออน (m): 0.000000000283 m; สภาพยอมของสุญญากาศ: 0.000000000008854187813 F/m; ประจุพื้นฐาน: 0.0000000000000000001602176634 C; เลขอาโวกาโดร: 602,214,076,000,000,000,000,000 mol⁻¹; พลังงานแลตทิซ (U): 762.6165634 kJ/mol
ค่าคงที่ Madelung (A): 1.74756; ประจุไอออนของแคทไอออน (z+): 2; ประจุไอออนของแอนไอออน (z-): -2; ระยะห่างระหว่างไอออน (r₀) (pm): 210 pm; เลขชี้กำลัง Born (n): 7
ระยะห่างระหว่างไอออน (m): 0.00000000021 m; สภาพยอมของสุญญากาศ: 0.000000000008854187813 F/m; ประจุพื้นฐาน: 0.0000000000000000001602176634 C; เลขอาโวกาโดร: 602,214,076,000,000,000,000,000 mol⁻¹; พลังงานแลตทิซ (U): 3,964.049769 kJ/mol
ค่าคงที่ Madelung (A): 1.74756; ประจุไอออนของแคทไอออน (z+): 1; ประจุไอออนของแอนไอออน (z-): -1; ระยะห่างระหว่างไอออน (r₀) (pm): 201 pm; เลขชี้กำลัง Born (n): 7
ระยะห่างระหว่างไอออน (m): 0.000000000201 m; สภาพยอมของสุญญากาศ: 0.000000000008854187813 F/m; ประจุพื้นฐาน: 0.0000000000000000001602176634 C; เลขอาโวกาโดร: 602,214,076,000,000,000,000,000 mol⁻¹; พลังงานแลตทิซ (U): 1,035.386134 kJ/mol
ค้นหาเครื่องคิดเลขสำหรับเคมี ชีววิทยา การเจือจางในห้องปฏิบัติการ ความเข้มข้น โอสมอลาริตี้ พันธุศาสตร์ ฟิสิกส์ และการวางแผนทางทดลอง
ลิงก์เหล่านี้ถูกเลือกมาเพื่อทำให้การใช้งานลึกขึ้นและตอบคำถามถัดไปที่น่าจะเกิดขึ้น โดยไม่ส่งผู้ใช้กลับไปค้นหาใหม่
เครื่องคำนวณนี้จะกำหนดความเข้มข้นของโปรตีนในสารละลายโดยใช้การวัดค่าการดูดกลืนแสงด้วยสเปกโทรโฟโตมิเตอร์ โดยจะใช้กฎของเบียร์-แลมเบิร์ตในการคำนวณความเข้มข้นตามค่าการดูดกลืนแสง ความยาวของลำแสง และค่าสัมประสิทธิ์การดูดกลืนแสงโมลาร์
คำนวณการเพิ่มขึ้นของจุดเดือดของสารละลายโดยใช้ค่าคงที่ ebullioscopic, molality และ van't Hoff factor
คำนวณตัวประกอบการบีบอัดได้ (Z) สำหรับแก๊สจริง ซึ่งบ่งชี้ถึงความเบี่ยงเบนจากพฤติกรรมของแก๊สในอุดมคติ
คำนวณความดัน ปริมาตร อุณหภูมิ หรือจำนวนโมลของก๊าซในอุดมคติโดยใช้กฎของก๊าซในอุดมคติ: PV = nRT โดยที่ P = ความดัน, V = ปริมาตร, n = จำนวนโมล, R = ค่าคงที่ของก๊าซในอุดมคติ และ T = อุณหภูมิ