น้ำ (ของเหลว, แก๊ส)
จำนวนส่วนประกอบ (C): 1; จำนวนเฟส (P): 2
องศาอิสระ (F): 1
คำนวณองศาอิสระ (F) ในระบบโดยใช้กฎเฟสของกิบส์: F = C - P + 2 โดยที่ C คือจำนวนส่วนประกอบและ P คือจำนวนเฟส
ค่อย ๆ กรอกข้อมูลนำเข้า แล้วเปรียบเทียบผลลัพธ์แทนการพึ่งพาเพียงสถานการณ์เดียว
จำนวนส่วนประกอบ (C), จำนวนเฟส (P) → องศาอิสระ (F)
ใช้ตัวอย่างเหล่านี้เพื่อตรวจสอบพฤติกรรมของเครื่องคิดเลขก่อนใส่ค่าของคุณเอง
จำนวนส่วนประกอบ (C): 1; จำนวนเฟส (P): 2
องศาอิสระ (F): 1
จำนวนส่วนประกอบ (C): 1; จำนวนเฟส (P): 3
องศาอิสระ (F): 0
จำนวนส่วนประกอบ (C): 2; จำนวนเฟส (P): 1
องศาอิสระ (F): 3
ค้นหาเครื่องคิดเลขสำหรับเคมี ชีววิทยา การเจือจางในห้องปฏิบัติการ ความเข้มข้น โอสมอลาริตี้ พันธุศาสตร์ ฟิสิกส์ และการวางแผนทางทดลอง
ลิงก์เหล่านี้ถูกเลือกมาเพื่อทำให้การใช้งานลึกขึ้นและตอบคำถามถัดไปที่น่าจะเกิดขึ้น โดยไม่ส่งผู้ใช้กลับไปค้นหาใหม่
เครื่องคำนวณนี้จะกำหนดความเข้มข้นของโปรตีนในสารละลายโดยใช้การวัดค่าการดูดกลืนแสงด้วยสเปกโทรโฟโตมิเตอร์ โดยจะใช้กฎของเบียร์-แลมเบิร์ตในการคำนวณความเข้มข้นตามค่าการดูดกลืนแสง ความยาวของลำแสง และค่าสัมประสิทธิ์การดูดกลืนแสงโมลาร์
คำนวณการเพิ่มขึ้นของจุดเดือดของสารละลายโดยใช้ค่าคงที่ ebullioscopic, molality และ van't Hoff factor
คำนวณตัวประกอบการบีบอัดได้ (Z) สำหรับแก๊สจริง ซึ่งบ่งชี้ถึงความเบี่ยงเบนจากพฤติกรรมของแก๊สในอุดมคติ
คำนวณความดัน ปริมาตร อุณหภูมิ หรือจำนวนโมลของก๊าซในอุดมคติโดยใช้กฎของก๊าซในอุดมคติ: PV = nRT โดยที่ P = ความดัน, V = ปริมาตร, n = จำนวนโมล, R = ค่าคงที่ของก๊าซในอุดมคติ และ T = อุณหภูมิ