สารละลาย NaCl
ความเข้มข้นของไอออน 1 (M): 0.1 M; ประจุของไอออน 1: 1; ความเข้มข้นของไอออน 2 (M): 0.1 M; ประจุของไอออน 2: -1; ความเข้มข้นของไอออน 3 (M): 0 M; ประจุของไอออน 3: 0
ความแรงไอออนิก (I): 0.1 M
คำนวณความแรงไอออนิกของสารละลายโดยพิจารณาจากความเข้มข้นและประจุของไอออนที่มีอยู่
ค่อย ๆ กรอกข้อมูลนำเข้า แล้วเปรียบเทียบผลลัพธ์แทนการพึ่งพาเพียงสถานการณ์เดียว
ความเข้มข้นของไอออน 1 (M), ประจุของไอออน 1, ความเข้มข้นของไอออน 2 (M), ประจุของไอออน 2, ความเข้มข้นของไอออน 3 (M), ประจุของไอออน 3 → ความแรงไอออนิก (I)
ใช้ตัวอย่างเหล่านี้เพื่อตรวจสอบพฤติกรรมของเครื่องคิดเลขก่อนใส่ค่าของคุณเอง
ความเข้มข้นของไอออน 1 (M): 0.1 M; ประจุของไอออน 1: 1; ความเข้มข้นของไอออน 2 (M): 0.1 M; ประจุของไอออน 2: -1; ความเข้มข้นของไอออน 3 (M): 0 M; ประจุของไอออน 3: 0
ความแรงไอออนิก (I): 0.1 M
ความเข้มข้นของไอออน 1 (M): 0.05 M; ประจุของไอออน 1: 2; ความเข้มข้นของไอออน 2 (M): 0.1 M; ประจุของไอออน 2: -1; ความเข้มข้นของไอออน 3 (M): 0 M; ประจุของไอออน 3: 0
ความแรงไอออนิก (I): 0.15 M
ความเข้มข้นของไอออน 1 (M): 0.1 M; ประจุของไอออน 1: 1; ความเข้มข้นของไอออน 2 (M): 0.05 M; ประจุของไอออน 2: -2; ความเข้มข้นของไอออน 3 (M): 0 M; ประจุของไอออน 3: 0
ความแรงไอออนิก (I): 0.15 M
ค้นหาเครื่องคิดเลขสำหรับเคมี ชีววิทยา การเจือจางในห้องปฏิบัติการ ความเข้มข้น โอสมอลาริตี้ พันธุศาสตร์ ฟิสิกส์ และการวางแผนทางทดลอง
ลิงก์เหล่านี้ถูกเลือกมาเพื่อทำให้การใช้งานลึกขึ้นและตอบคำถามถัดไปที่น่าจะเกิดขึ้น โดยไม่ส่งผู้ใช้กลับไปค้นหาใหม่
เครื่องคำนวณนี้จะกำหนดความเข้มข้นของโปรตีนในสารละลายโดยใช้การวัดค่าการดูดกลืนแสงด้วยสเปกโทรโฟโตมิเตอร์ โดยจะใช้กฎของเบียร์-แลมเบิร์ตในการคำนวณความเข้มข้นตามค่าการดูดกลืนแสง ความยาวของลำแสง และค่าสัมประสิทธิ์การดูดกลืนแสงโมลาร์
คำนวณการเพิ่มขึ้นของจุดเดือดของสารละลายโดยใช้ค่าคงที่ ebullioscopic, molality และ van't Hoff factor
คำนวณตัวประกอบการบีบอัดได้ (Z) สำหรับแก๊สจริง ซึ่งบ่งชี้ถึงความเบี่ยงเบนจากพฤติกรรมของแก๊สในอุดมคติ
คำนวณความดัน ปริมาตร อุณหภูมิ หรือจำนวนโมลของก๊าซในอุดมคติโดยใช้กฎของก๊าซในอุดมคติ: PV = nRT โดยที่ P = ความดัน, V = ปริมาตร, n = จำนวนโมล, R = ค่าคงที่ของก๊าซในอุดมคติ และ T = อุณหภูมิ